Eleştiriye Açık Olmayan İnsana Ne Denir? Bir Hikâye Üzerinden Anlatmak
“Seninle Konuşmak İstemiyorum!”
Bir gün, Kayseri’nin o soğuk sabahlarından birinde, akşamdan kalan bir tartışmanın gölgesinde uyanmıştım. Yatakta doğrulup pencereye bakarken, kafamda dönüp duran tek bir soru vardı: Eleştiriye açık olmayan insana ne denir?
O sabah, telefonumda mesajlar vardı ama birine yazıp yazmamaya karar veremiyordum. Onunla tartıştıktan sonra, gün boyu sesini duymamıştım. O kadar derin bir hayal kırıklığı içindeydim ki, bir yerden sonra ona eleştirilerimi nasıl dile getireceğimi bilemiyordum. Gerçekten, eleştiriye açık olmayan insana ne denir?
Eleştirileri Göz Ardı Etmek
Aslında bu hikaye, bizden önceki birkaç günün birikimiyle başlamıştı. Bir kafede, bir kitap hakkında konuştuk. Kitap çok ilgi çekiciydi ve ben gerçekten çok beğenmiştim. Ama ona göre değilmiş. Kitabın anlatım dili ona göre çok karışıktı, karakterler ilgisini çekmemişti… Evet, her şey çok sıradandı, ancak ben bunu anlattığımda, bana dönüp çok keskin bir şekilde “Bunu neden bu kadar abartıyorsun?” demişti. O an o kadar kırıldım ki… Sonra üstüne bir de “Sen de hep abartıyorsun zaten” dedi.
Eleştiriye açık olmayan insana ne denir? Belki de ben onun gözünde fazla duygusal, fazla “abartıcı”ydım. Ama bir noktada duygusal olmak, bazı şeylere anlam yüklemek neden yanlış olmalı? O an, bir noktada kendimi gerçekten kaybetmiştim. Her eleştiriyi duymak, her düşüncemi paylaşmak bana yasak gibiydi. Kafamda bu soru iyice büyüdü: “Gerçekten ben miyim sorun, yoksa o mu?”
Karşısında Sessizce Durmak
O an, bu kadar sert sözlerden sonra içimdeki kırgınlıkla, öylece susmaya devam ettim. Çektiğim acıyı o kadar içinde yaşadım ki, bunu dışa vurmak istemedim. Sanki karşımdaki kişi tüm fikirlerimi, duygularımı, düşüncelerimi reddetmiş gibiydi. Oysa ben ne kadar içten ve açık olmaya çalıştım, bir o kadar da karşımdaki duyguları anlamaya çalışıyordum. Ama ya o, sadece susmayı tercih ediyordu ya da her şeyin altında bana yöneltilen eleştirileri duymazdan geliyordu.
O an düşündüm, eleştiriye açık olmayan insana ne denir? Herhangi bir şey söylemek, herhangi bir düşünce paylaşmak bir sınır haline gelmişti. Bir şey söylediğimde, sözlerim sert bir şekilde geri dönüyordu. Ama benim duygularım, bana söyledikleri kadar sertti. Bu kadar sert bir tavır, sadece savunma değil miydi?
Bir Çıkış Yolu Aramak
Birkaç gün boyunca, her şeyin gidişatını değiştirmeyi denedim. Ona bir şeyler yazmak istedim ama yazmaya başladıkça, kelimelerim ona karşı hissettiklerim kadar net ve dürüst olmuyordu. Yazdığım her kelime, onun ne düşündüğünü, ne hissettiğini sorgulama çabası gibiydi.
Bu kadar tıkanmışken bir sabah, birkaç satır yazdım. “Bunu yapmanı istemiyorum, ama yine de ne düşündüğünü anlamak istiyorum. Seninle her konuda anlaşabiliriz, ama senin her söylediğimi ya da düşündüğümü reddetmene dayanamıyorum” diye yazdım.
Ve o sabah, ona son bir şans vermek istedim. Ama şu an hatırlıyorum da… O kadar korkuyordum ki. Çünkü eleştiriye açık olmayan bir insanla ne yapacağımı, ne diyeceğimi bilmiyordum. Hangi kelimelerim ona ulaşırdı? Bir cevap bile vermezse, buna dayanabilir miydim?
Sonunda Ne Olacak?
Ona yazdıktan sonra uzun süre cevap alamadım. Kayseri’deki o soğuk sabah, içimi sıkıştıran bir boşlukla geçti. Ama biliyorum ki bir şekilde, bir çıkış yolu bulunacak. İnsanlar, her şeyin doğru yapılmasını istedikleri için bazen kendilerini yalnız hissedebiliyorlar. Birinin hissettiklerini tamamen reddetmek, bir ilişkide nasıl bir eksiklik yaratır? Belki de bir adım atmam gerekiyordu, ama onu attığımda nereye gideceğimi bilemiyordum.
Eleştiriye açık olmayan insana ne denir? Belki de dönüşü olmayan bir yolculuğun başlangıcıdır dedim. Belki de öyle değildir. Bunu zaman gösterecek.
Sonuç: Bir Soru, Bir Cevap
Bugün, hala düşünüyorum. Kayseri’de, biraz melankolik bir sabah kahvemi yudumlarken, elimdeki telefonun ekranına bakıyorum. Eleştiriye açık olmayan bir insana ne denir? Belki de, hayat bazen o kadar karmaşıktır ki, yanlış anlaşılmalarla dolu olmasına rağmen, hep bir çıkış yolu vardır. Belki o çıkış yolu, bazen sadece sabırlı olmaktan geçer.
Ama bir şeye karar verdim; duygularımı saklamayacağım. İsterse bana hep “abartıyorsun” desin. Benim duyduğum her şey gerçektir ve buna saygı gösterilmesini beklemek de hakkım.